Het is volgens mij iets inherent Vlaams (of misschien wel West-Vlaams) om aan een nieuw project te beginnen, en het nodig te vinden om te beginnen aan dat project met de verantwoording ervoor. Nu, in de woorden van wijlen Stijn De Paepe, welaan: begin!
Al enkele maanden probeer ik vaker te wandelen. Ik merk dat ik tijdens dat wandelen vaak gedachteoefeningen maak, over allerlei uiteenlopende thema’s. Na een tijdje ben ik die gedachteoefeningen beginnen op te schrijven, omdat ik anders dreig het gedane denkwerk te vergeten. Let wel: die gedachteoefeningen zijn ook enkel dat, en vaak gewoon gebaseerd op een basiskennis van bepaalde thema’s. Beschouw niets van wat ik hier schrijf dus als wetenschappelijk, want dat doe ik zelf ook niet.
Maar waarom die denkoefeningen publiceren, denk je dan misschien. Op advies van een van mijn favoriete schrijvers en essayisten, Christopher Hitchens, is daarop het antwoord. Tijdens een wandeling deze namiddag hoorde ik hem in een interview het volgende zeggen:
“The great thing about writing a book is that it brings you into contact with people whose opinions you should have canvassed before you ever pressed pen to paper. They write to you. They telephone you. They come to your bookstore events and give you things to read that you should have read already. It’s this dialectical process that makes me glad I chose the profession I did: a free education that goes on for a lifetime.”
Uiteraard heb ik niet zijn vlotte pen, noch zijn verstand, maar ik deel wel zijn wens om mijn ideeën scherper te maken door ze met die van anderen te laten botsen. Beschouw alles wat ik hier post dus vooral als een uitnodiging tot discussie. Dat kan altijd via de geijkte kanalen, mijn mailadres (simon.lambrecht1@gmail.com) of, liefst van al, in het echt!
Want voor alles wat ik hier schrijf geldt de regel: ’t is maar een gedacht.
't Is maar een Gedacht 
Plaats een reactie